Een reis door de oneindigheid

Schotland laat je ziel deinen

30 juni, Rosslyn Chapel, Schotland

We staan bij Rosslyn Chapel, net ten zuiden van Edinburgh. De groep heeft dankzij een lange wachttijd bij de autoverhuurder al uitgebreid kennis kunnen maken en we beginnen hier dan ook meteen met te concentreren op onszelf en op de energie van de plek en starten zo onze Grote Ronde van Schotland.
Rosslyn Chapel is vooral bekend geworden door Dan Brown’s Da Vinci Code. Er doen vele verhalen de ronde over de kerk. Een van de meeste simpele verhalen is dat de oprichter gewoon een belangrijk grafmonument voor zichzelf wilde. Daarnaast zijn er theorieën over de banden van de bouwers met de vrijmetselarij en ook wordt er druk gespeculeerd over de heilige graal, die hier zou liggen. Tot de verbeelding sprekend zijn de theorieën over uitgebreide tunnel-stelsels onder het gebouw, deze zouden uit de verre prehistorie stammen. Wat in elk geval zo is, is dat de kerk een kopie van Salomon’s tempel in Jerusalem is. De kerk is rijk gedecoreerd met zeer gevarieerde symboliek uit verschillende tradities. Zo staat de kerk bekend om de afbeeldingen van de Green Men, voor-christelijke beelden. In een volgend artikel komen we uitgebreider terug op Rosslyn Chapel, de energie, de geschiedenis en de symboliek.

IMG_6459

De groep verdwijnt de kerk in en geniet van de voelbare wijsheid in de kapel. Het is een prachtige plek om ons avontuur te starten. Een magische plek met vele geheimen… We zijn begonnen!

Staffa en Iona

Volgende punten op de reis zijn de eilanden Staffa en Iona, te bereiken vanaf de Fionphort gelegen op de westpunt van Mull. Op Staffa kun je alleen komen als er weinig golfslag is. Het geluk en een school dolfijnen lachen ons toe, we kunnen aan land! Staffa is een basalt eiland met zeshoekige zuilen, een kenmerkende stollingswijze van uitgestroomde lava (op Mull was ooit een grote vulkaan). In het eiland is een grot uitgesleten, Fingal’s Cave. Fingal was een mythische reus die met zijn kracht de streek beschermde. De grot zelf heeft alle elementen in zich: vuur (vulkanisch), aarde (rotsen van basalt), water (de beukende oceaan) en lucht (de eeuwige wind die de grot in blaast). Wat een ongekend samenspel van oerkrachten! Als dergelijke krachten niet zijn afgestemd, kunnen ze bijzonder destructief zijn, zoveel wordt hier wel duidelijk. Deze plek is een enorme uitnodiging om in je oerkracht te gaan staan, er eigendom over te nemen en op de toppen van je tenen te creëren!
IMG_6502

Het eiland Iona is bekend van St. Columba die het Keltische Christendom uit Ierland bracht. Vanuit Iona werd het naar Glastonbury gebracht en vandaaruit weer (uiteraard) via de Dom in Utrecht de rest van Europa in. Echter zoals wel vaker, hebben de christenen deze plek overgenomen van de eerdere volkeren. Het eiland was al in de prehistorie een druïde-eiland en een pelgrimsplaats. En ook dat is niet voor niets!
De sfeer van Iona is betoverend. Er dagzoomt hier gesteente van 2500 miljoen jaar oud, een uiterst zeldzaam fenomeen. Het gesteente mag oeroud zijn, de sfeer is uitermate licht en levenslustig. De aarde en de hemel gaan hier naadloos in elkaar over. Het gesteente is uiterst hard en tegelijkertijd voelt het energetisch bijna transparant. Je kunt hier dagen zitten en leren over de essentie van het leven en het ontstaan ervan, wat ‘de ouden’ hier overigens ook daadwerkelijk deden.
Vlak onder de top van het hoogste bergje, Dunn I, ligt de Well of the Eternal Youth, een buitenkansje voor de niet allemaal meer heel jeugdige reisgenoten. Jaren jonger en opgefrist verlaten we het eiland weer.
IMG_6561
De Well of the Eternal Youth, bovenop Dun I

Callanish, het Stonehenge van de Hebriden

De reis gaat verder, via de Highlands met het spectaculaire dal van Glencoe, over Skye naar de Black Village, een paar gerestaureerde oude cottages. Dit is de uitvalsbasis om naar Callanish te gaan. Callanish wordt ook wel het Stonehenge van de Hebriden genoemd. Het is een stenen constructie van precambrisch Gneiss, net als op Iona ook weer een respectabele 2500 miljoen oud. Dit gesteente heeft het leven zien ontstaan, oceanen zien sluiten en weer openen en heeft vele verschillende klimaten gekend, van tropisch tot ijstijden. Prima materiaal om een steencirkel/kruis mee te maken. Uit onderzoek is gebleken dat het in elk geval een maantempel was. Voelbaar is dat het een plek was waar heel helder werd afgestemd op de ritmes van de aarde, de kosmos, het land en de mens. Voor ons reizigers is het een plek om te genieten van de healing-kracht die hier overvloedig aanwezig is en die alle gelegenheid geeft om van alles en nog wat te resetten.

Op reis door de deining van het land en water

De reis is nu halverwege en in volle gang!
IMG_6534

Tijd om even bij het energie-reizen zelf stil te staan. Er ontstaat in zo’n grote reis een soort magisch web, waarin het besef over ruimte en tijd en over jezelf een andere dimensie krijgt, waarin je het gevoel hebt gedragen te worden door een onderstroom van bijvoorbeeld vertrouwen, genegenheid en overgave, ofwel het leven. Een energiereis, hoewel weer anders qua intensiteit is te vergelijken met het lopen van een pelgrimspad. Het geeft alle ruimte om je vragen in de diepte aan te kijken. Het magisch web ontstaat door een combinatie van focus in en op heldere energie, de afgestemde lessen, het landschap, de plekken, de groep en het reizen. Een web dat je met een gewone vakantie niet op deze manier zult voelen. Het verplaatsen speciaal in deze Schotland-reis met soms lange auto- en boottochten vormt daarbij een essentieel element. Met name aan de westkust van Schotland lijkt, zoals hierboven al beschreven, de sluier tussen hemel en aarde dunner en de deining van de oceaan geeft een continue, veilige bedding en uitnodiging om maar gewoon los te laten, ook al zit je in de auto. Om deze afstemming op jezelf en de oneindigheid wakker te houden, stromen we regelmatig energie.
Het is gewoon niet niks, zo’n reis… Er gebeurt in alle simpelheid heel erg veel en er worden grote verhalen aangekeken en er vallen vele puzzelstukjes op z’n plek. Soms gaat het zomaar, omdat je als vanzelf op de trilling en de healing van het land resoneert. Soms kom je je eigen ‘beren op de weg’ tegen, de laatste protesten van de persoonlijkheid en diens oude verhalen. Soms vermommen deze beren zich als de behoefte aan houvast en controle, soms als kleine weerstandjes over vermoeidheid, verkoudheid, een niet perfecte kamer of reisgenoot, soms voel je een chakra blokkeren of voel je in alle heftigheid een oude emotie of een oud verhaal. Er gebeurt zoveel en je kijkt tegelijk naar ongelooflijk simpele en heldere energie in het land, zo helder dat het soms niet meer met onze beperkte denkramen te bevatten is of niet lijkt te kloppen met hoe we dachten dat het leven was. Dan hebben wij mensen de neiging dit soms in eerste instantie te verwerpen. Op zo’n reis stap je hier gelukkig ook weer heel snel doorheen, want er is dat uiterst heilzame magisch web, die continue voeding van en uit je ziel en uit de ziel van het landschap. Alle details worden wat ze zijn, namelijk details, alle verhalen komen tot hun essentie en… de reis door de deining van de oneindigheid gaat steeds maar door! Wat een prachtige, wijze groep en wat een stappen worden hier genomen!

We reizen intussen door via Smoo Cave aan de noordwestpunt bij Durness naar de Orkney eilanden.

De Orkneys

Over de Orkneys gaan de verhalen dat hier oude mysteriescholen zouden zijn geweest. Feit is dat er oeroude bouwwerken zijn, zoals de Stones of Stennes, de Ring of Brodgar, de tombe van Maeshowe en het dorpje Skara Brae. Stuk voor stuk prachtige namen overigens.
In de tombe van Knowth bij Newgrange in Ierland zijn voorwerpen gevonden die alleen maar van de Orkneys afkomstig kunnen zijn. Er is ook een theorie die stelt dat het volk van de Orkneys naar het zuiden trok om Stonehenge te bouwen. Het is duidelijk dat het hier om een belangrijk neolithisch centrum gaat.
Het meest merkwaardige fenomeen is te vinden op het eiland Hoy. Hier ligt halverwege een helling van een prachtig dal, schijnbaar willekeurig en onder het toeziend oog van een broedend paar Eagles de Dwarfie Stane. Het is een door mensen uitgehold brok steen dat lijkt te zijn ontworpen voor het maken van geluid. Bij je eigen, juiste toonhoogte resoneert het geluid ongehoord krachtig in de holte en vervolgens in jezelf. Het lijkt ook een plek om door middel van het geluid te reizen door andere dimensies.
IMG_6749

Fortingal Yew en Schiehallion

De reis is bijna ten einde. Er wachten echter nog twee toetjes. De eerste is de Fortingal Yew, een taxus die volgens experts mogelijk 5000 jaar oud is en nog leeft! Beetje vreemd om zo te zeggen, maar dit is een nog zeer vitale boom met gevoel voor humor. De meesten die hier een vraag stelden kregen een simpel, logisch, vrolijk en wijs antwoord.
De boom ligt aan het begin van de Glen Lyon, een dal dat in de prehistorie heilig was en onbewoond. De rituele centra lagen aan het begin van het dal, nabij de Yew. Ook tot het rituele landschap behoort de berg Schiehallion, in de volksmond de Elvenberg genoemd. Hier ronden we de reis af en worden voor het moment de laatste cirkels rond gemaakt. Het is echter duidelijk dat de verschillende processen gewoon doorgaan. De reis heeft een schat aan informatie gegeven uit alle tijden en uit vele bronnen, waarop nog lang zal worden geteerd. Vele zielen zijn geraakt!

Tot slot

Twee dagen na de reis krijg ik van een van de deelnemers een app-je: “Ik kom er net achter dat ik twee reizen heb gemaakt, een met de groep en een met mezelf”. Precies.